Republika Polonia składa najserdeczniejsze gratulacje uhonorowanym członkom naszego stowarzyszenia, ojcu Zdzisławowi Malczewskiemu, Annie Paniszewie i Renacie Cytackiej. Gratulujemy również Adamowi Gajkowskiemu, Iwonie Golińskiej i Marii Szonert-Biniendzie powołania do Rady ds. Polonii przy Prezydencie Polski Dr Karolu Nawrockim.
***
Prezydent Polski dr Karol Nawrocki powołał Radę ds. Polonii
Wielkie, ważne wydarzenie miało miejsce 2 maja 2026 roku w Pałacu Prezydenckim w Warszawie. Pan Prezydent Dr Karol Nawrocki zainaugurował działanie powołanej przez siebie Rady ds. Polonii!
Zaproszonych zostało około 60 osób z 19 krajów świata, specjalistów, ekspertów z różnych dziedzin, aby pogłębić więź z Polską i swoim zaangażowaniem zawodowym i patriotycznym w krajach zamieszkania promować Polskę, a równocześnie swoje doświadczenia zawodowe i patriotyczne włączyć do prac dla dobra rozwoju naszej Najjaśniejszej Ojczyzny.
Wśród zaproszonych znalazło się kilku duszpasterzy Polonii; w tym dwóch chrystusowców ks. Leszek Kryzą TChr, kierownik Zespołu Pomocy Kościołowi na Wschodzie Konferencji Episkopatu Polski oraz piszący ten reportaż!
Dla mnie osobiście było wielkim zaskoczeniem, pod koniec ub. roku, kiedy otrzymałem informację o powołaniu mnie przez Pana Prezydenta do tworzonej Rady ds. Polonii! Zostałem zapytany, czy przyjmuję zaproszenie! Odpowiedziałem krótko:
“Ojczyźnie się nie odmawia”!
Przyjąłem z pokorą i wzruszeniem to zaproszenie, aby reprezentować żywotną Polonię brazylijską, która z każdym rokiem coraz bardziej mnie fascynuje, boć przecież to są już kolejne generacje naszych odważnych polskich emigrantów, którzy wybrali Brazylię jako kraj zapewniający im wolność, swobodę, możliwość pracy dla siebie i swoich dzieci!
Tak więc wśród tych zaproszonych do nowego ciała doradczego Pana Prezydenta znalazłem się i ja z moim doświadczeniem 47 lat życia i posługi Polonusom w dalekiej, pięknej, ale nade wszystko tętniącej żywotnością polonijnej społeczności będącej już w kolejnych generacjach emigrantów polskich!
Pan Prezydent w przemówieniu skierowanym do nas, wybranym do Jego doradczego ciała, powiedział między innymi:
„Polska jest głęboko w waszych sercach, niezależnie od tego, od ilu pokoleń pozostajecie poza jej granicami”
– mówił między innymi Prezydent Karol Nawrocki, zwracając się do odznaczonych i nowo powołanych ekspertów. Ponadto zaznaczył:
“poza granicami Polski znajduje się jedna trzecia polskiego narodu. – Ten fakt nie jest obciążający. Jest naszym wielkim walorem, który wspólnie chcemy móc wykorzystać. Polacy na świecie to dziś często lekarze, intelektualiści, wykładowcy, przedsiębiorcy, pracownicy – ci, którzy decydują o potencjale Rzeczpospolitej Polskiej, o czym przekonywaliśmy się już wielokrotnie, gdy tacy jak Wy – i Wy osobiście – współdecydowali o tym, by Polska mogła wchodzić do Sojuszu Północnoatlantyckiego, wykonując swoją pracę w Stanach Zjednoczonych i innych miejscach; walcząc o to, by polski interes mógł zostać zrealizowany”
– akcentował.
Według Pana Prezydenta
„Dzień Polonii i Polaków za Granicą jest najlepszym dowodem na to, że polskość wykracza dużo dalej, poza granice Rzeczpospolitej Polskiej; że naród ma tę siłę, że przekracza granice współczesności. Ale wiemy z historii, że nasz naród potrafił przetrwać także czas, gdy nie było Rzeczpospolitej – to wszystko dzięki wartościom, które nosimy w sercach”
– mówił Prezydent Karol Nawrocki podczas uroczystości w Pałacu Prezydenckim. Jak dodał,
„Polska nie jest w tym kontekście tylko miejscem na mapie, ale wspólnotą ludzi rozsianych po różnych szerokościach geograficznych”!
Po swoim przemówieniu Pan Prezydent kilka osób Rady ds. Polonii uhonorował wysokimi odznaczeniami państwowymi. Spotkało mnie kolejne wielkie zaskoczenie, kiedy wchodząc do sali obrad w Pałacu Prezydenckim, dostrzegłem w pierwszym rzędzie krzeseł po prawej stronie wśród kilku nazwisk, a wśród nich także i moje.
Z dotychczasowego doświadczenia uczestniczenia w wielu ważnych wydarzeniach związanych z Polonią, tak naukowych, jak też różnych kongresach, konferencjach organizowanych przez UW, UJ czy przez dwa stowarzyszenia polonijne: Światową Radę Badań nad Polonią oraz Światowe Stowarzyszenie Republika Polonia, których jestem członkiem, wiem, że to wróży coś dobrego.
Tu pragnę wymienić zorganizowany przez ówczesnego ministra Edukacji i Nauki prof. Przemysław Czarnka wraz ze swoimi współpracownikami I Światowy Kongres Nauki Polskiej za Granicą w Warszawie przed 3 laty, jeszcze za rządów prawicy. Podczas tego ważnego wydarzenia tak dla polskiej nauki, jak dla Polonii świata, do której nowo powołany organ państwowy rozpoczął organizowanie nauczania języka polskiego i historii wśród Polonii w różnych krajach.
Właśnie podczas tego Kongresu, po małej przerwie na małą kawkę i pogaduszki w małych grupach, powracaliśmy do sali obrad. Chciałem usiąść na moim poprzednim miejscu u boku mojego współbrata zakonnego, znanego i cenionego w Polsce etyka, moralisty, wykładowcy akademickiego ks. prof. Pawła Borkiewicza TChr, ale zostałem poproszony, by zająć inne miejsce, gdzie zaś wśród 3 nazwisk figurujących na krzesłach znalazłem i swoje.
To była kolejna niespodzianka w moim skromnym życiu duszpasterza i niezależnego badacza historii i aktualności Polonii brazylijskiej. Minister Edukacji i Nauki prof. Przemysław Czarnek uhonorował osoby szczególnie zasłużone dla rozwoju polskiej nauki. Trzy osoby zostały odznaczone Złotym Medalem Sapientie et Veritas.
Wśród tych uhonorowanych znalazłem się i ja z autentycznym zaangażowaniem nie tylko duszpasterskim, ale także w miarę możliwości czasowych w badania imigracji polskiej w Brazylii, opierając się szczególnie na kwerendzie przeprowadzanej w Archiwach Państwa Brazylijskiego, by nie powtarzać wymyślonych, nie popartych źródłami archiwalnymi, datami przybycia pierwszych emigrantów do południowych stanów Brazylii!
Pan Prezydent Karol Nawrocki odznaczył kilku członków nowo powołanej Rady ds. Polonii. Moim dużym zaskoczeniem było to, że Pan Prezydent uhonorował skromnego misjonarza Polonii brazylijskiej odznaczeniem państwowym, a mianowicie „Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej”!
Przyjmując z pokorą to odznaczenie, przyjąłem je dla uczczenia — z wielkim szacunkiem, miłością i wdzięcznością — mojego zgromadzenia zakonnego Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, dzięki któremu mogę się realizować i pełnić charyzmat tego zgromadzenia zakonnego w dalekiej Brazylii już od 47 lat.
To odznaczenie dedykuję także z miłością i głębokim podziwem i sentymentem dla społeczności polonijnej w Brazylii, ciągle żywej, odnawiającej się i pogłębiającej swoją świadomość polskiego pochodzenia! Ile dumy i szczerego wyrażania, pada z ust tylu ludzi spotykanych na moich drogach posługi w wielu wspólnotach polonijnych w kilku stanach Federacji Brazylii, kiedy powtarzają z wielką dumą
“Jestem Polakiem”
chociaż to już jest 5, a nawet czasami 8 pokolenie i są lojalnymi obywatelami Federacji Republiki Brazylii, którą kochają i pracują dla jej wszechstronnego rozwoju.
Odznaczenie to składam także na ręce Szanownej Pani Prezes Marii Szonert-Binienda dla wszystkich należących do Światowego Stowarzyszenia Republika Polonia, które troszczy się o zachowanie patriotyzmu i naszych wartości narodowych!
Nie mogę pominąć Światowej Rady Badań nad Polonią troszczącej się o naukowe badania nad społecznościami polonijnymi w różnych krajach świata!
Z kolei po wręczeniu odznaczeń państwowych Pan Prezydent wręczył każdemu członkowi nowego ciała doradczego akt powołania do wspomnianej Rady ds. Polonii. Była też okazja i możliwość zrobienia pamiątkowego zdjęcia i mieć krótką rozmowę z Głową Państwa Polskiego!
Po przerwie obiadowej członkowie Rady podjęli pierwsze posiedzenie robocze z wieloma sugestiami, propozycjami co do dalszej działalności tego ciała doradczego Pana Prezydenta!
Po zakończeniu pierwszej części oficjalnego zainaugurowania działalności nowego ciała doradczego Pana Prezydenta, jakim jest powołana przez Niego Rada ds. Polonii, uczestniczyliśmy w uroczystościach państwowych z okazji Dnia Flagi Narodowej oraz Dnia Polonii i Polaków żyjących poza granicami Polski.
Uroczystość była podniosła, głębokie, patriotyczne przemówienie Pana Prezydenta, z którego biła Jego miłość do Rodaków, Polski i odpowiedzialność za Jej dalsze losy! Na tej uroczystości odbyło się wręczenie stopni generalskich dla oficerów Wojska Polskiego.
To wszystko, co się działo podczas tej podniosłej uroczystości państwowej, pogłębiało w nas, imigrantach żyjących w tylu krajach świata, nasz patriotyzm i głęboką dumę, że jesteśmy Polakami!!! Dla nas powołanych do Rady ds. Polonii winno się często pojawiać pytanie; co możemy czynić, jak się zaangażować dla dobra naszej Ojczyzny, chociaż mieszkamy poza granicami Polski? Jak działać, by nie zawieść nadziei pokładanej przez Pana Prezydenta w nas, których powołał do wspomnianej swojej Rady mającej charakter doradczy!
Po obiedzie serwowanym w ogrodach Pałacu Prezydenckiego powróciliśmy do sali, aby podjąć pierwsze posiedzenie robocze naszej Rady ds. Polonii. Padało wiele sugestii, co możemy czynić, jak się zaangażować dla dobra naszej Ojczyzny by nie zawieść nadziei pokładanej przez Pana Prezydenta w nas, których powołał do wspomnianej swojej Rady mającej charakter doradczy!
Po zakończeniu posiedzenia roboczego wielu uczestników nowej Rady udało się na stadion narodowy aby wraz z Panem Prezydentem oglądać mecz piłki nożnej!
Wracałem późnym popołudniem do Łomianek, gdzie mamy dom zakonny i jestem w nim zawsze gościnnie przyjmowany przez ks. Leszka i Br. Wiesława. Było o czym rozmawiać, myśleć, dokonywać pewnej retrospektywy moich 47 lat oddanej posługi Polonii oraz budzenie nadziei na nowe wyzwania stojące przed nami (akże mną), jakie nam postawił w imieniu Ojczyzny i Jej rozwoju Pan Prezydent dr Karol Nawrocki!
Niech żyję piękna, dumna Polska, tak pięknie się rozwijająca w wielu aspektach życia gospodarczego, naukowego! Cieszę się, że mogę ponownie przebywać w Ojczyźnie w tym pięknym okresie wiosennym, kiedy to natura budzi się z zimowego snu i pojawia się piękne, kwitnące kwiaty i aktualnie w tych dniach ciepło, przypominające mi trochę tropikalne upały brazylijskiego lata!
Oby Pan Bóg i nasza Królowa Pani Jasnogórska ochraniali naszą kochaną Polskę swoją obroną przed niebezpieczeństwami wewnętrznymi i zewnętrznymi, aby nadal nasza Ojczyzna pozostawała suwerenna, niepodległa i dumna ze swojej bogatej, ale także tragicznej historii!
Oby nasze Państwo Polskie będąc członkiem Unii Europejskiej, potrafiło wśród innych krajów członkowskich, zachować swoją polskość oraz wartości, na których zbudowana jest nasza tożsamość narodowa!
Ks. Zdzisław Malczewski SChr
* Fragmenty przemówienia Pana Prezydenta Polski pochodzą z:
https://www.prezydent.pl/aktualności/odznaczenia-panstwowe-w-dzien-polonii-i- polakow-za-granica,119577 1 (wgląd 02.2026) Zdjęcia: autor tekstu oraz: Przemysław Keller/KPRP (pochodzące z portalu wyżej cytowanego).
