Konkurs historyczny: Niemiecka eksterminacja Narodu Polskiego

Instytut Polonia z siedzibą w USA ogłasza

Międzynarodowy Konkurs na temat Historii Polski na rok 2026. 

Pierwsza Nagroda – 3000 USD

Temat tegorocznego konkursu:  

Niemiecka eksterminacja Narodu Polskiego podczas II wojny światowej

Konkurs ten jest przeznaczony dla osób angielskojezycznych powyżej 18-go roku życia

Minęło ponad osiemdziesiąt lat od zakończenia II wojny światowej, najbardziej wyniszczającej wojny w ciągu 1000-letniej historii Polski. Polska, zaatakowana przez nazistowskie Niemcy od zachodu i Związek Sowiecki od wschodu, poniosła największe straty ludzkie, materialne i niematerialne spośród wszystkich narodów dotkniętych tym konfliktem.

Ludobójcza polityka niemieckiego planu kolonizacji Generalplan Ost (GPO) była wzorcem dla zbrodni międzynarodowych popełnionych przeciwko narodowi polskiemu w latach 1939–1945. Niemiecki plan wobec Polski zakładał masową eksterminację i wysiedlenie około 85 procent (ponad 20 milionów) etnicznych Polaków, a pozostałe 15 procent miało zostać zamienione w niewolniczą siłę roboczą.

Od początku wojny Niemcy realizowały przeciwko Polsce plan Adolfa Hitlera, przedstawiony w jego książce Mein Kampf, polegający na zdobyciu „przestrzeni życiowej” (niem. Lebensraum) na wschodzie dla masowego osadnictwa niemieckich kolonistów. Plan Hitlera wobec Polski łączył klasyczny niemiecki imperializm z nazistowskimi teoriami rasowymi.

W przemówieniu w Obersalzbergu wygłoszonym 22 sierpnia 1939 roku, tuż przed inwazją na Polskę, Hitler wydał swoim dowódcom wyraźny rozkaz mordowania „bez litości i miłosierdzia wszystkich mężczyzn, kobiety i dzieci polskiego pochodzenia lub języka”.

Eksterminacja ludności polskiej miała być prowadzona systematycznie. 7 września 1939 roku szef Sicherheitsdienst Reinhard Heydrich stwierdził, że wszyscy polscy szlachcice i duchowni mają zostać zamordowani. 12 września szef sztabu Wehrmachtu Wilhelm Keitel dodał polską inteligencję do tej listy.

15 marca 1940 roku szef SS Heinrich Himmler powiedział:

„Wszyscy polscy specjaliści zostaną wykorzystani w naszym kompleksie wojskowo-przemysłowym. Później wszyscy Polacy znikną z tego świata. Jest konieczne, aby wielki niemiecki volk uznał eliminację całego narodu polskiego za swoje główne zadanie.”

Pod koniec 1940 roku Hitler potwierdził plan likwidacji „wszystkich przywódczych elementów w Polsce”.

Niemieccy dowódcy nawoływali do unicestwienia ludności polskiej jako jedynego sposobu zabezpieczenia przestrzeni życiowej (Lebensraum) dla Niemiec. Tradycja niemieckiego rasizmu wobec Polaków, sięgająca polityki Bismarcka po ideologię Hitlera, osiągnęła swój szczyt w ludobójstwie narodu polskiego podczas II wojny światowej.

Skali niemieckiego zniszczenia Polski podczas II wojny światowej nie da się ująć w abstrakcyjnych liczbach. Elity polityczne zostały wymordowane. Życie intelektualne zostało zniszczone. Infrastruktura przemysłowa została zrujnowana, a ludność cywilna zdziesiątkowana. Dobra kultury były grabione na skalę przemysłową, biblioteki i książki w języku polskim niszczono, muzyka Chopina była zakazana, a Warszawa została celowo zniszczona w 85 procentach.

Nazistowskie Niemcy zabiły co najmniej 2,7 miliona etnicznych Polaków; 140 000 Polaków deportowano do Auschwitz, gdzie co najmniej połowa z nich zginęła, a ponad 200 000 osób zostało zabitych podczas Powstania Warszawskiego w 1944 roku. Zobacz także: https://www.librainstitute.org/official-report-on-polish-losses-caused-by-nazi-germany/

Dlatego też zniszczenie na taką skalę powinno pociągać za sobą konsekwencje. Odszkodowanie nie jest aktem hojności. Jest ono związane z zasadą, że ci, którzy powodują zniszczenia, ponoszą odpowiedzialność za ich naprawę. Jednak geopolityczne ustalenia z 1945 roku nie doprowadziły do kompleksowego polsko-niemieckiego porozumienia. Chociaż Polska była znaczącym członkiem zwycięskiej koalicji, kwestia rekompensaty za straty wojenne nie została rozwiązana do dziś.

Konkurs historyczny: Niemiecka eksterminacja Narodu Polskiego

Niemcy próbują argumentować, że powojenne korekty terytorialne rozwiązały tę kwestię. Argument ten pomija sposób, w jaki dokonano tych zmian. W Jałcie i Poczdamie Polska utraciła połowę swojego przedwojennego terytorium na rzecz Związku Sowieckiego. Stalin przesunął Polskę na zachód kosztem Niemiec.

Proces ten nie miał nic wspólnego z pojednaniem między Warszawą a Berlinem. Była to strategiczna decyzja narzucona przez zwycięskie mocarstwa, służąca interesom Moskwy. Niemcy zachodnie skorzystały na tej sytuacji geopolitycznej, w której integracja z NATO w 1955 roku przeważyła nad nierozwiązanymi historycznymi zobowiązaniami wobec Polski.

Esej:

W eseju konkursowym prosimy przeanalizować następujące zagadnienia:

1) Cele i polityka Niemiec wobec Polski przed i podczas II wojny światowej;

2) Zakres i metody eksterminacji Polaków;

3) Zapomniana eksterminacja etnicznych Polaków w latach 1939–1941;

4) Etniczni Polacy w niemieckich obozach śmierci i obozach koncentracyjnych;

5) Zniszczenie materialnego majątku Polski;

6) Zniszczenie dziedzictwa kulturowego Polski i polskiej tożsamości;

7) Powojenna sowietyzacja Polski jako rezultat niemieckiego zniszczenia Polski;

8) Dążenia Polski do uzyskania odszkodowań od Niemiec za straty z II wojny światowej;

9) Powojenna strategia Niemiec unikania odpowiedzialności za zniszczenie Polski;

10) Oceń polskie żądania reparacji od Niemiec i ich znaczenie współcześnie.

Możesz wybrać jedno z tych zagadnień do bardziej pogłębionej analizy. Rekomendujemy korzystać między innymi ze źródeł Instytutu Pamięci Narodowej: https://ipn.gov.pl/en, Instytutu Pileckiego https://instytutpileckiego.pl/pl/kolekcje-cyfrowe/zapisy-terroru, źródeł „Documenta Occupationis” online https://www.iz.poznan.pl/archiwum/wp-content/uploads/2019/07/DOCUMENTA-OCCUPATIONIS-IV_ENG.pdf;

https://www.iz.poznan.pl/archiwum/wp-content/uploads/2019/07/DOCUMENTA-OCCUPATIONIS-II-ENG.pdf;

https://www.iz.poznan.pl/archiwum/wp-content/uploads/2019/09/Documenta_Occupationis_I_ENG.pdf,  i tym podobnych źródeł.

Wymagania dotyczące eseju:

Esej powinien odzwierciedlać własne badania i oryginalne przemyślenia uczestnika. Można używać AI do badań, ale nie należy używać AI do pisania tekstu eseju. Jeśli zidentyfikujemy teksty esejów napisane przez AI, esej zostanie zdyskwalifikowany.

Praca nie może przekraczać 20 stron maszynopisu (łącznie z bibliografią), powinna być napisana czcionką 12-punktową, z podwójną interlinią i marginesami 1 cala; strony powinny być ponumerowane. Esej należy złożyć w języku angielskim. Wszystkie zgłoszenia stają się własnością Instytutu Polonijnego.

Kto może brac udział w Konkursie:

Konkurs na temat Historii Polski na rok 2026 jest otwarty dla osób dorosłych, które ukończyły co najmniej 18 lat do dnia 15 października 2026 roku. Wymagany jest dokument potwierdzający wiek. Akceptowana jest kopia ważnego dokumentu zawierającego datę urodzenia.

Termin składania prac:

15 października 2026 roku. Wyniki zostaną ogłoszone około 11 listopada 2026 roku.

Nagrody:

Pierwsza nagroda wynosi 3000 USD. Mogą zostać przyznane dodatkowe nagrody pieniężne i niepieniężne. Dodatkowe eseje mogą zostać rozważone do wyróżnienia i publikacji. Instytut Polonijny zastrzega sobie prawo do publikacji wybranych esejów i/lub fragmentów wybranych esejów w przyszłych publikacjach, biuletynach i innych materiałach.

Procedura:

Wyślij swój esej wraz z formularzem zgłoszeniowym i potwierdzeniem wieku na adres:

info@poloniainstitute.net z kopią do: mszonert@yahoo.com

Aby uzyskać więcej informacji, wyślij e-mail na adres: mszonert@yahoo.com

 

Oryginalne ogłoszenie o Konkursie wraz z formularzem aplikacji konkursowej znajduje się tu: 

https://poloniainstitute.net/competition-on-the-history-of-poland/2026-competition/pi-announces-2026-competition-on-the-history-of-poland/